Blog

O 10 proc. większą ulgę w podatkach dochodowym od osób fizycznych i prawnych dostaną inwestorzy, którzy wybiorą Opolszczyznę, a nie sąsiednie regiony: woj. śląskie czy dolnośląskie. Wynika to z mapy pomocy regionalnej, która jest elementem nowego systemu wsparcia inwestorów w ramach tzw. Polskiej Strefy Inwestycji.

Polska Strefa Inwestycji (PSI) i elementy, które różnią ją od uregulowań obowiązujących w ramach Specjalnych Stref Ekonomicznych, były tematem spotkania zatytułowanego „Wpływ Stref Ekonomicznych na rozwój przedsiębiorstw oraz instytucji otoczenia biznesu”. Odbyło się ono 20 listopada w sali Orła Białego opolskiego urzędu marszałkowskiego. Przedstawiciele firmy doradczej EY Doradztwo Podatkowe Krupa sp. k. podkreślali, że mechanizm wsparcia dla inwestorów w ramach PSI jest nowy, bo przepisy wykonawcze obowiązują od września br., ale bardzo zbliżony do tego, który obowiązywał i obowiązuje w ramach Specjalnych Stref Ekonomicznych (SSE). – Najważniejsza korzyść to ulga w podatku dochodowym od osób prawnych lub w podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od formy prowadzenia działalności gospodarczej) – wyjaśniał Leszek Patrzek, ekspert z EY.

Wpływ na jej wysokość ma m.in. lokalizacja inwestycji, a także status inwestora – czy jest dużym, średnim, czy też małym przedsiębiorcą. – W województwie opolskim wsparcie oferowane inwestorom wyjściowo, zgodnie z mapą pomocy przyjętą dla całego kraju, to 35 proc. To o 10 p.p. więcej, niż wyjściowe wsparcie w województwach śląskim czy dolnośląskim – wyliczał Leszek Patrzek. – Dodatkowo w przypadku małych i średnich przedsiębiorców próg ten podwyższany jest odpowiednio o 20 oraz 10 punktów procentowych.

Eksperci firmy EY podkreślali, że jeśli chodzi o ulgę podatkową, to może ona być konsumowana tylko w odniesieniu do dochodu uzyskiwanego w ramach działalności strefowej, czyli zlokalizowanej fizycznie na terenie zdefiniowanym w tzw. decyzji o wsparciu. – Po drugie – dochód ten musi być osiągnięty w ramach jednego z rodzajów działalności wskazanych w tejże decyzji, określonych za pomocą PKWiU (Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług – przyp. red.) – zaznaczyła Ewelina Karasiuk.

Dlatego, jak sygnalizowali prelegenci, warto dobrze przeanalizować kwestię PKWiU wskazywanych w umowie spółki i w decyzji o wsparciu. – W ramach tej samej inwestycji możemy przecież za kilka lat zacząć produkować coś zupełnie innego – mówił Leszek Patrzek. – Na klasyfikację PKWiU wyrobów wytwarzanych oraz usług świadczonych przez inwestora może zresztą wpłynąć także szereg innych czynników. Dlatego zdecydowanie zalecamy, by przeanalizować to zagadnienie szczegółowo jeszcze na etapie ubiegania się o ulgę.

Co uległo zmianom w zapisach o Polskiej Strefie Inwestycji (PSI) w stosunku do przepisów dotyczących Specjalnej Strefy Ekonomicznej (SSE). W ramach PSI możemy zainwestować wszędzie. Każdy wolny teren może stać się terenem inwestycyjnym, na którym inwestorowi przysługiwać będą ulgi. W myśl nowych przepisów każdego przedsiębiorcę mają też obowiązywać zarówno kryteria ilościowe, jak i jakościowe, a nie jak dotąd – tylko ilościowe. Inny będzie też okres korzystania z pomocy. Firmy lokujące się w ostatnim czasie w SSE mogły liczyć na zwolnienia podatkowe do 2026 roku, do którego istnieć mają SSE. – Uzyskując obecnie decyzję o wsparciu w ramach PSI mamy dla każdego przedsiębiorcy konkretny termin korzystania ze zwolnienia. Różni się on w zależności od tego, jaka jest intensywność pomocy w danym regionie – wyjaśniali eksperci.

Tam, gdzie intensywność pomocy sięga 50 proc. (wschodnia ściana Polski), okres wsparcia wyniesie 15 lat. Dla inwestycji na terenach z intensywnością wsparcia 35 proc., czyli np. dla woj. opolskie, 12 lat, a dla pozostałych 10 lat. – Warto zwrócić uwagę, że realizacja inwestycji zajmuje trochę czasu. To oznacza, że faktyczny okres korzystania ze zwolnienia będzie krótszy – wskazał Leszek Patrzek. Wydłużony – 15-letni okres obowiązywania decyzji o wsparciu – został ponadto przewidziany dla inwestycji realizowanych na terenach należących do SSE.

Istotna będzie też wartość deklarowanych wydatków inwestycyjnych czy liczba osób nowo zatrudnianych w nowej inwestycji. Eksperci przestrzegali, by deklarować je bardzo realistycznie. – Warunki korzystania z pomocy, określone w decyzji o wsparciu, w dużym stopniu będą oczywiście zależały od tego, co inwestor zadeklaruje w stosunku do strefy ekonomicznej. Dobrze jest więc tak określić te warunki, by nie mieć w przyszłości problemów z ich spełnieniem – zastrzegł Leszek Patrzek.

Bardzo duże znaczenie przy wyliczaniu wsparcia będzie mieć też np. fakt, czy inwestycja nie będzie zlokalizowana w jednym ze 122 tzw. miast średnich tracących funkcje społeczno-gospodarcze. W woj. opolskim takimi miastami są Brzeg, Kędzierzyn-Koźle, Kluczbork, Krapkowice, Nysa, Prudnik, Strzelce Opolskie i Namysłów. W tych lokalizacjach (oraz gminach graniczących z nimi) inwestorzy mogą liczyć na niższe kryteria jakościowe i ilościowe (np. niższe wartości inwestycji uprawniających do ulg).

W kwestii kryteriów jakościowych inwestor może dostać dodatkowe punkty np. za przynależność do krajowego klastra kluczowego, prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej, status mikro, małego lub średniego przedsiębiorcy, niski wpływ na środowisko poświadczony certyfikatami, tworzenie wyspecjalizowanych miejsc pracy i oferowanie stabilnego zatrudnienia, osiągnięcie odpowiedniego poziomu sprzedaży poza terytorium Polski, czy wspieranie zdobywania wykształcenia i kwalifikacji zawodowych oraz współpracę ze szkołami branżowymi.

Burmistrz Krapkowic Andrzej Kasiura, który wziął udział w spotkaniu mówił, że gmina Krapkowice stawia raczej na inwestowanie w te miejsca, które były dotąd objęte KSSE. – Od wielu lat są one przygotowywane pod względem infrastrukturalnym i planistycznym. Staramy się zachęcić inwestorów, by tam właśnie zakładali swoje biznesy – wyjaśniał. – Nowe rozwiązania uważam za korzystne wtedy, gdy firma już istniejąca chce rozwinąć swój nowy zakład na sąsiedniej działce.

Jeśli natomiast, podał dla przykładu burmistrz Krapkowic, nowy inwestor „chciałby kupić 10 hektarów gdzieś w lesie czy na łące, to trzeba byłoby zacząć od zmian planu zagospodarowania, co może trwać kilka lat”. – Potem trzeba byłoby dociągnąć infrastrukturę, co też będzie trwać i kosztować kilka, kilkanaście albo kilkadziesiąt milionów. Wtedy nowych regulacji nie uważam tego za korzystne. Chyba, że firma sama zechce inwestować – zastrzegł Andrzej Kasiura.

Piotr Regeńczuk, p.o. zastępcy kierownika Centrum Obsługi Inwestora i Eksportera działającego w ramach podlegającego samorządowi województwa Opolskiemu Centrum Rozwoju Gospodarki wyjaśnił, że pomysł na spotkanie wyniknął ze zmian przepisów i licznych pytań ze strony firm i gmin w tej sprawie. – Inwestorzy jeszcze nie mając pełnego obrazu sprawy, ale z reguły podchodząc do tych zmian optymistycznie. Takie spotkania mają pomóc im zastanowić się nad planowanymi inwestycjami – wyjaśnił Piotr Regeńczuk. – Zwłaszcza, że teraz każdy metr kwadratowy Polski jest strefą ekonomiczną, a więc i konkurencja w grze o inwestora wzrosła.

Regeńczuk dodał: – Mamy też plan wyjazdów do gmin i spotkań bezpośrednio z ich pracownikami czy włodarzami by dotrzeć do tych, których np. nie było na naszej konferencji. Chcemy dzięki temu zmaksymalizować ilość gmin, które mają ofertę dla przedsiębiorców – podkreślił.

Spotkanie zorganizowało Opolskie Centrum Rozwoju Gospodarki, a współorganizatorami były Wałbrzyska Specjalna Strefa Ekonomiczna Invest – Park, Katowicka Specjalna Strefa Ekonomiczna oraz firma EY Doradztwo Podatkowe Krupa sp. k.

Indie to jeden z pięciu strategicznych kierunków dla polskiego biznesu. Jakie polskie branże już z nim współpracują, a jakie mogą tam jeszcze szukać kontrahentów – o tym rozmawiali dziś w Opolu uczestnicy spotkania poświęconego polsko-indyjskim relacjom biznesowym.

Spotkanie zorganizowały Opolskie Centrum Rozwoju Gospodarki (OCRG), Indo-European Education Foundation oraz Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa (PWSZ) w Nysie. Wśród prelegentów byli m.in. przedstawiciele Ambasady Indii w Polsce, uczelni, Ministerstwa Przedsiębiorczości i Technologii, Banku Gospodarstwa Krajowego, firm, w tym doradczych czy instytucji. – Indie są dziś najszybciej rozwijającą się gospodarką świata. Zgodnie z przewidywaniami do 2050 będą trzecią potęgą gospodarczą – mówił V.S.D.L. Surendra, pierwszy sekretarz Ambasada Indii w Polsce. – Współpraca między Indiami i Polską istnieje i rozwija się od lat. Na przestrzeni ostatniej dekady siedmiokrotnie wzrosła liczba transakcji zawieranych między obiema stronami – dodał.

Dziedziny, w których współpraca polsko-indyjska jest najintensywniejsza, to przede wszystkim przetwórstwo rolno-spożywcze, wydobycie i górnictwo, energetyka, edukacja czy branża IT. – W 2017 roku rząd indyjski podjął specjalne działania, by spełnić wszystkie warunki sanitarne umożliwiające import polskich jabłek do Indii. Wiele polskich spółek na tym skorzystało – podał pierwszy sekretarz indyjskiej ambasady.

Druga ważna dziedzina w dwustronnych relacjach biznesowych to górnictwo i przemysł wydobywczy. Spotkania w tej sprawie odbywają się na poziomie regionalnym i krajowym. Branżą przyszłości z punktu widzenia Indii w obustronnych relacjach jest IT. V.S.D.L. Surendra podał dla przykładu, że 10 indyjskich firm zatrudnia dziś w Polsce ok. 13 tys. pracowników. – Rynek technologii informatycznych ma jeszcze większy potencjał i będzie najpewniej rósł w najbliższych latach – zaznaczył.

Tym, co także łączy obydwa kraje, jest edukacja. V.S.D.L. Surendra podał, że słyszał iż liczba studentów z Indii w Polsce wzrosła z 700 sprzed 5 lat do 5 tysięcy obecnie.

Przedstawiciel departamentu handlu i współpracy międzynarodowej Ministerstwa Przedsiębiorczości i Technologii Łukasz Dajnowicz mówił z kolei, że obecnie polski eksport trafia przede wszystkim do krajów Unii Europejskiej, głównie do Niemiec. To oznacza, że polska gospodarka jest w dużym stopniu zależna od koniunktury w Europie. Dlatego warto dywersyfikować rynki zbytu i szukać ich także w innych rejonach świata. A rynek indyjski jest dla Polski jednym z najbardziej perspektywicznych. Podał, że Indie są obecnie dla Polski 26 partnerem handlowym pod względem obrotów handlowych, które w 2017 roku wyniosły 3,16 mld USD. Wartość ubiegłorocznego eksportu oszacowano na 736 mln USD, a importu na 2,42 mld USD. Najpopularniejsze towary eksportowe z Polski do Indii to koks i półkoks, turbiny gazowe, kauczuk, elektrody i wyroby walcowane ze stali, a branże perspektywiczne to maszyny i urządzenia, ochrona środowiska, budownictwo infrastrukturalne, meble, górnictwo, smart city czy żywność.

Dr Pradeep Kumar, prezes Indo – European Education Foundation oraz Advanced Business Solutions Institute, a także wykładowca PWSZ w Nysie mówił m.in. o potencjale rynku indyjskiego, z naciskiem na możliwości współpracy w dziedzinie edukacji. Chwaląc Indie jako partnera handlowego wskazał np. na to, że kraj ten to dziś druga największa na świecie – po USA – populacja angielskojęzyczna i państwo, które może pochwalić się najszybciej wzrastającą klasę średnią.

Prócz wystąpień eksperckich podczas spotkania był też czas na rozmowy i refleksje przedsiębiorców. Krzysztof Sołek, prezes Film Polska Production opowiadał, że jego firma współpracuje z Indiami od ponad 8 lat. Z jednej strony np. organizuje indyjskim filmowcom plany w Polsce; z drugiej – proponuje polskie i europejskie talenty, głównie operatorów, animatorów czy kaskaderów, indyjskiemu przemysłowi filmowemu. Wskazywał, że podstawową rzeczą, by osiągnąć sukces na tak dalekim rynku jest edukacja, a jej początkiem – jak zaznaczał – jest świadomość. Tymczasem wiedza o Polsce jest w Indiach mała, z czym jego firma długie lata się zmagała. Podpowiadał, że wchodząc na indyjski rynek warto wiedzieć choć trochę o ich kulturze, obyczajach, sposobie prowadzenia biznesu. By taką wiedzę posiąść najlepiej do Indii jechać – kilka lub kilkanaście razy.

Eksportować do Indii chce też firma Explomet z Opola. – To jest olbrzymi rynek, szczególnie dla naszych produktów. Chcielibyśmy tam wysyłać materiały platerowane metodą zgrzewania wybuchowego używane w budowie aparatury procesowej i nie tylko – wyjaśniał Zygmunt Szulc, współwłaściciel Explometu. Dodał, że takie próby przedsiębiorstwo podejmuje od wielu lat. Co przeszkadza? – To, o czym dowiedzieliśmy się stosunkowo niedawno: że jeśli chce się współpracować z Indiami, to trzeba mieć bardziej indywidualne podejście i poznać partnera po drugiej stronie – powiedział Zygmunt Szulc.

– Mamy nadzieję, że dzisiejsze prelekcje i rozmowy kuluarowe na tyle przybliżą biznes polski i indyjski, że zaowocują jego jeszcze większą współpracą w kolejnych latach – podsumowała wicedyrektor Opolskiego Centrum Rozwoju Gospodarki Aneta Grzegocka.